Wycieczka do Warszawy w ramach projektu „Tacy sami” – edukacja włączająca 8-9 listopada 2018 roku

Szkoła Podstawowa

Niezapomniane chwile i wielkie przeżycia. Tuż przed 100 letnią rocznicą odzyskania niepodległości jesteśmy w stolicy. Warszawa – niegdyś miasto ruin – dziś piękne tętniące życiem, pełne zabieganych ludzi. Wchodzimy do Muzeum Powstania Warszawskiego. Stoimy przed ogromnym monumentem sięgającym 2 piętra wzwyż. Wielki ceglany mur. Wszyscy przylgnęliśmy do niego, jakby w uścisku, jakby przytuleni do łona matki. Przyciąga nas jakaś niewidzialna siła. Słychać bicie serca. Tętno czujemy całym ciałem. Im bardziej przytulamy się do niego, tym słyszymy coraz więcej: głosy rozmów, śpiew – życie Warszawy sprzed lat. To tak, jakby przenieść się w czasie. Ten niesamowity nastrój zadumy towarzyszy nam do końca zwiedzania. Filmy, eksponaty i wspaniały przewodnik opowiadający historię jakże dla nas bolesną. Nagle gasną światła. Jesteśmy w ciasnych kanałach. Nic nie widać. Musimy przez nie przejść. Nie jest nam do śmiechu. Bardziej odważni podają rękę tym, którzy przytłoczeni ciemnością tracą poczucie bezpieczeństwa.

Czas się zatrzymał. Wokół widzimy  ludzi mówiących obcymi językami. Przyjechali z różnych zakątków świata, żeby poznać naszą historię – historię ludzi o walecznych sercach, którzy oddali swe życie w obronie Ojczyzny. Wszystkie te serca biją wspólnym rytmem, który rozbrzmiewa w całym muzeum. Ono tętni. Żyje.

Pełni niesamowitych wrażeń jedziemy na nocleg do gościnnych Lasek. Po smacznym posiłku czas na sen. Nie, nie, jeszcze nie! Najpierw wspólna zabawa i wiele śmiechu. Relaks. Wieczorny spacer.

Idziemy już spać. Ciekawe co się nam przyśni? Warszawskie dzieci pójdziemy w bój…

Na szczęście nie musimy iść w bój. Pójdziemy zwiedzić Niewidzialną Wystawę, ale najpierw zjemy pyszne śniadanko.

Jak tu zwiedzać Niewidzialną Wystawę? Na to pytanie mogą odpowiedzieć osoby niewidome. Trzeba użyć wszystkich dostępnych zmysłów: słuchu, dotyku, węchu. Nie wszyscy czują się komfortowo w zupełnej ciemności. Od czego są przyjaciele? To niewidomi stali się przewodnikami i pomagali swoim widzącym kolegom odzyskać równowagę psychiczną. Naszą grupkę oprowadzał pan Sebastian Grzywacz, który w mig rozwiał obawy i wprowadził nas w dobry nastrój swoim poczuciem humoru. Opowiedział nam swoją historię utraty wzroku. Wyznał nam coś, czego się nie spodziewaliśmy. Utrata wzroku sprawiła, że jego życie stało się pełniejsze i szczęśliwsze.

I to już koniec. Wracamy do domu świętować odzyskanie niepodległości.

Uczniowie klas VII Szkoły Podstawowej, III Gimnazjum, II i III Liceum Ogólnokształcącego oraz Szkoły Branżowej wraz z kierownikiem – panią Katarzyną Chorodeńską i opiekunami: panią Anną Dancewicz, panem Danielem Makuchem oraz tym, który bezpiecznie dowiózł do celu, czyli panem Jackiem Osuchem.

A. Dancewicz

Możliwość komentowania Wycieczka do Warszawy w ramach projektu „Tacy sami” – edukacja włączająca 8-9 listopada 2018 roku została wyłączona


  • O stronie

    Logo OśrodkaWitamy na stronie Dolnośląskiego Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 13 dla Niewidomych i Słabowidzących im. Marii Grzegorzewskiej we Wrocławiu. Działamy od 1947 roku!

    English version About us [pdf]

    deutsch Über uns [pdf]